Een zichzelf in stand houdende trilling komt gesteund en gedragen door het geheel tot grotere hoogtes

Onderstaande e-mail ontving ik na de openingscirkel van het Sparkle Angel Netwerk waarbij we gingen intunen op de Visie, Vibratie en Potentie van Sparkle Paradise en het Sparkle Angel Netwerk. (Met een actief abonnement kun je de opname in het archief terug zien.) Met toestemming van Trudi mag ik deze prachtige en inspirerende tekst gelukkig met jullie delen:

Hey Marielle,

Dank je wel.

Enige tijd geleden was je de eerste die me werkelijk de ogen opende. Ik weet nog dat ik wat onwennig in die Sprankelweek in de Ardennen de kaart trok met: “Je bent er al”. Je bent perfect zoals je bent. Je hoeft niks meer te leren of te verbeteren.

Een magische week was dat. Zo anders dan dat ik ooit had meegemaakt. Zonder programma. Ik heb daar ook weer eventjes de speelsheid van het kind-zijn letterlijk weer mogen ervaren. Leven zoals het zich ontvouwt. 

En prachtig hoe jij dat vóór leeft en het daarmee gemakkelijker maakt voor anderen om aan te sluiten.

Ik heb het in de jaren daarna bij me gedragen, al was ik nog niet zover dat ik het kon omarmen.

En nu een flink aantal inzichten verder, resoneert het meer dan ooit.

Het is zoals het leven in elkaar zit. Alles start met een trilling die net sterk genoeg is om zichzelf in stand te houden in een circulaire beweging in interactie met de omgeving.

De template die daardoor gecreëerd wordt, maakt het voor nieuwe trillingen makkelijker om zich te vormen. Trillingen met dezelfde frequentie gaan resoneren en worden sterker. Elke zichzelf in standhoudende trilling is een identiteit, maar de gezamenlijk resonerende trillingen kunnen ook weer een identiteit vormen. Het leven is niks anders dan een samenspel van al deze in elkaar geneste trillingsvormen.

In de muziek is het ook zo. Elke speler in het orkest speelt zijn eigen instrument en zijn eigen melodie, maar als ze samen spelen en hun activiteiten op elkaar afstemmen ontstaat er nog veel mooiere muziek die nog verder draagt. Belangrijk is wel dat iedere speler in de eerste plaats voor zichzelf zorgt, voor zijn eigen partij en zijn eigen inbreng en het perfect beheersen van zijn instrument. Dan kan hij mee blijven doen als de melodielijn verandert, maar kan hij ook de oorzaak zijn van de verandering van de melodielijn, vanuit zijn bijdrage. In harmonie. En in die flow voel je de energie van de eenwording. Gesteund en gedragen door het geheel kom je tot grotere hoogtes.

Daar is vreugde, daar wordt plezier gemaakt, daar wil je bij zijn en bij horen. Iedereen voelt een dergelijke aantrekkingskracht, die kan stimuleren om jezelf verder te perfectioneren en samen nog mooiere muziek voort te brengen.

Het boek ‘The Music Lesson’ van Victor Wooten is wat dit betreft een aanrader.

Ik ben ook zelf een boek aan het schrijven, met als werktitel: ‘Resonantie, de taal van het leven’, maar dat is nog  niet klaar.

Tot zover wat ik wilde delen voor nu.

Nogmaals dank je wel!

Hartelijke groeten,

Trudi Sonderkamp

Deze tekst vond ik al prachtig geschreven dus houd ons op de hoogte over het uitkomen van jouw boek Trudi!

Ik ben benieuwd hoe haar woorden en vergelijking met de muziek van een orkest met jou resoneren...

Afbeelding van Manuel Nägeli

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email
Ontvang het laatste nieuws in je mailbox
Nieuwsbrief

Als je het online Sparkle Magazine wilt ontvangen, vul dan dit formulier in.

Reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *