“Ik ben ook een mens”. Jezelf compassievol de ruimte geven om Alles te mogen ZIJN

Erkennen dat ik ook een mens ben is heel wat anders dan zeggen: “Ik ben ook maar een mens”. “Ik ben ook een mens”, voelt nu bekrachtigend en compassievol voor mij. Het geeft me ruimte om alles te mogen zijn wat ik ben.

Belichamen Wie Je Werkelijk Bent houdt niet in dat je ineens alleen maar het allerhoogste van jezelf bent. Met andere woorden: ‘dat je je Hogere Zelf gaat belichamen…’ In die gedachte zit een hoog dualistisch gehalte. Je denkt dan nog in hoger en lager, beter en slechter, mooier en minder mooi, acceptabel en niet acceptabel, gewenst en ongewenst, et cetera.

Belichamen Wie Je Werkelijk Bent, houdt in dat je ALLES van jezelf onvoorwaardelijk en oordeelloos ontvangt. Het houdt in dat je de Eenheid van je Zelf hebt geaccepteerd. Het houdt in dat je NIETS meer buiten sluit of ontkent dat het een onderdeel van je Zelf is. Al-Wat-Is, ben JIJ. En dat accepteer je. Je bent bereid om Alles van je ZELF thuis te laten komen in JOU.

Hoe steviger je komt te staan in jouw Meesterschap, hoe makkelijker het voor je wordt om te erkennen dat je ook een Mens bent. Want je bent er niet meer bang voor. De oordelen zijn eraf. De lading is eraf. Het maakt voor jou niet meer uit. Je accepteert jezelf in elke staat en in de ban van elke overtuiging. Je bent niet veroordelend meer naar jezelf. Waardoor ook je schuld- en schaamtegevoelens oplossen.

Dus bij deze erken ik met liefde (voor mezelf en voor jou), dat ik ook een mens ben. Dat ik soms oordeel. Dat ik soms spreek vanuit een beoordelend en veroordelend perspectief. Dat ik soms conflicten in mezelf en in mijn relaties met anderen ervaar. Dat ik soms ook bevries vanwege de pijn die ik van binnen voel. Dat ik het soms heel moeilijk vind om weer bij de liefde te komen. Dat ik dan even tijd nodig heb om te ontdooien en dat ik het dan ook fijn vind als hier compassie en begrip voor is naar mij toe. Dat ik niet wordt gezien als een supermens dat alles zelf en alles alleen kan en in alles ‘perfect’ zou moeten zijn.

Ik vind het fijn om compassievol met mezelf om te gaan. Om de lat voor mezelf niet onmogelijk hoog te leggen. Om iets te proberen te zijn waarmee ik een deel van mij totaal geen ruimte geef om er te mogen zijn. Ik vind het fijn om mezelf alle ruimte te geven om mijn eigen overtuigingen tegen te mogen komen, zodat ik kan ervaren wat ze met me doen. En ik kan bepalen of ik daar nog langer op wil blijven reageren of dat ik de overtuiging wil integreren, zodat ik daarna weer een nieuwe keuze kan maken.

Dat voelt zacht en fijn. Daar zit geen conflictenergie in. En hoe minder conflictenergie er in onszelf is, hoe minder conflicten er zijn in onze relaties en interacties met anderen. Hoe meer je je eigen creaties oordeelloos kunt ontvangen, hoe makkelijker het is om ermee te ZIJN. En des te sneller de hele situatie transformeert en op een hogere frequentie komt. Dezelfde oordelen die jij had, kom je dan niet meer in anderen tegen. Want de overtuiging is niet meer actief geladen in jou. En dus zullen anderen deze niet meer uitvergroten voor jou, zodat je er naar kunt kijken. Hoe dan ook; alles is liefdevol wat we voor elkaar op deze manier doen en betekenen. We dienen alleen genoeg uit te kunnen zoomen om het ook te kunnen zien.

Hoe meer het onvoorwaardelijke Licht van Liefde op deze processen schijnt, hoe minder trauma er gecreëerd en ervaren hoeft te worden. We gaan er dan met z’n allen veel lichter en luchtiger doorheen. We accepteren het dan als een natuurlijk onderdeel van ons avontuur als Bewuste Creators. En dat, is een zeer belangrijk fundament voor een Leven in de Hemel op Aarde.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Foto credits: Content Pixie

Ontvang het laatste nieuws in je mailbox
Nieuwsbrief

Als je het online Sparkle Magazine wilt ontvangen, vul dan dit formulier in.

Reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *