Hoog vliegen en diep aarden. De dans tussen donker en licht. Van de hemel naar de hel en terug.

Hoe hoger we willen vliegen, hoe meer ook de diepere donkere stukken in onszelf aan het licht komen. Dit is geen straf of teken dat je fout bezig bent. Het is een voorbode van de nieuwe hoogten die je zult gaan bereiken wanneer je die diepere stukken in de ogen gekeken hebt en in een omarming van onvoorwaardelijke compassie erkend en geaccepteerd hebt als goed en waardevol.

Hoe hoger we willen vliegen, hoe meer ook de diepere donkere stukken in onszelf aan het licht komen.

Alles in ons is waardevol. Elk patroon. Elke gedachte. Hoe negatief soms ook. Alles dient ons. Alles vormt een brug naar het volgende hoofdstuk. Weerstand bieden tegen wat is, voorkomt dat we de brug of de trap naar de volgende hoogte kunnen nemen. Toch voelen sommige stukken in ons soms zo afschuwelijk dat we er met geen mogelijkheid compassie of waardering voor kunnen voelen. Maar juist dan is het extra belangrijk. Want je hebt al pijn. Je lijdt al. Om jezelf dan geen compassie te gunnen is onmenselijk naar jezelf toe. Het versterkt je lijden en maakt je lijdensweg daardoor dus ook langer.

Dit hoeft niet. Je verdient het ALTIJD om te verzachten naar jezelf. Je mag jezelf ALTIJD de opluchting van goedkeuring en geruststelling bieden.

Alles in ons is waardevol. Elk patroon. Elke gedachte. Hoe negatief soms ook. Alles dient ons. Alles vormt een brug naar het volgende hoofdstuk.

Ik heb in mijn leven al heel wat donkere stukken onder ogen gezien en de oordelen richting mezelf laten gaan. In het begin verzet zo’n stuk zich dan nog. “Dit kan écht niet! Dit is écht niet ok! Dit is écht niet acceptabel. Deze gedachten kan ik echt niet goedkeuren! Deze gevoelens kan ik echt niet verwelkomen, dit voelt te slecht, te zwaar, te donker, te negatief…!”

En toch kan het. Elke keer weer. Maar soms heb je er hulp bij nodig. Als we zo in de knoop zitten met onszelf en we niet meer weten welke kant we op moeten of kunnen en het voelt alsof we alleen nog maar willen verdwijnen en oplossen in het niets, dan is het tijd om uit te reiken en iemand te laten weten hoe je je voelt. Hoe je je écht voelt. En welke gedachten daar de oorzaak van zijn.

Hier kan heel veel schaamte op zitten. “No way dat je die gedachten ooit met iemand gaat delen!” Je houdt ze het liefst ergens diep en ver weggestopt waar niemand er ooit achter kan komen… Maar dan, juist dan, hebben die gedachten macht over jou en kom je er niet los van. De zware energie die ze met zich meebrengen en de moeite die het jou elke dag kost om ze te onderdrukken en te verstoppen voor anderen, zorgt ervoor dat je compleet uitgeput raakt. Je brandt jezelf van binnenuit op, in een gevangenis die je zelf gecreëerd hebt.

“No way dat je die gedachten ooit met iemand gaat delen!” Je houdt ze het liefst ergens diep en ver weggestopt waar niemand er ooit achter kan komen… Maar dan, juist dan, hebben die gedachten macht over jou en kom je er niet los van.

Er is dan geen uitweg, omdat jij hebt besloten dat die er niet is. Omdat jij gelooft dat die er niet is. Omdat je niet weet dat er zoiets als onvoorwaardelijke liefde bestaat. Omdat je niet weet dat er mensen zijn die bij je kunnen blijven tot in de diepste, donkerste krochten van je psyche. Daar waar je zelf niet eens durft te gaan… En toch zijn die mensen er. Het leven heeft mij op een bizarre manier getraind om dit te leren. Ik heb dingen meegemaakt die ervoor gezorgd hebben dat ik vanuit ervaring weet waar ik over spreek.

En bovenal heb ik via al die ervaringen mogen leren om mezelf niet kwijt te raken op zo’n deep-dive reis met iemand anders. Ik heb geleerd hoe ik licht kan blijven terwijl de ander de tegenpool daarvan in zichzelf ontdekt, onderzoekt en omarmt. Zo brengen we die stukken samen letterlijk aan het licht en lossen ze op in het licht.

Blijf er niet mee rondlopen. Dat is de hel op aarde. De poort naar een leven in de Hemel op Aarde staat altijd open. Ook voor jou. Voor iedereen. Hier en NU.

Schroom niet om contact op te nemen als je dat verlangen voelt. In één of meerdere sessies kunnen we ervoor zorgen dat je niet continu omlaag wordt getrokken door dezelfde emotionele bagage. Wanneer het patroon doorbroken wordt valt de last van je af, kun je weer veel lichter leven en ben je beter in staat om al het moois in jezelf en de wereld te ontvangen.

Foto: Myriam

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp

Related Articles

Responses

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *