Wanneer agressie liefdevol ontvangen wordt

Ze staan tegenover elkaar. De ene man kijkt de andere man aan met razende woede in zijn ogen. Zijn hele lichaam staat strak van de ingehouden spanning. Het is net een veer die op knappen staat.

De andere man kijkt hem aan. Er is zachtheid in zijn ogen. Hij gaat er even stevig voor staan, zet zijn beide voeten iets wijder en gebaart met zijn handen naar hem. “Kom maar”, zegt hij met zijn energie en zijn woorden. Zijn bewegingen zijn niet provocerend of uitdagend, maar liefdevol verwelkomend. Hij nodigt de woeste man uit om zichzelf tot expressie te brengen, om zijn levensenergie te laten stromen zoals het hier en nu in dit moment tot uiting gebracht wil worden. Hij stimuleert hem om te vertrouwen op zichzelf en zichzelf te accepteren zoals hij nu is: “Kom maar. Je bent welkom zoals je nu bent.”

In het hoofd van de woeste man is een gevecht gaande. De levensenergie wil stromen en zichzelf uiten. Zijn hoofd zegt hem dat het niet toegestaan is om dit soort energie te belichamen en tot expressie te brengen. “Je dient liefdevol te zijn als mens”, denkt hij bij zichzelf. Maar op het moment dat hij voor het eerst in zijn leven liefdevol aangemoedigd wordt om zichzelf ook zoals hij nu is te uiten, breekt de dam door en geeft hij zichzelf over aan de kolkende energie die een uitweg zoekt.

De woeste man schiet nu naar voren. Met beide handen pakt hij de jas van de man bij zijn bovenarmen beet en met een ruk draait hij hem met zijn rug naar de muur. Hij torent boven hem uit en zijn ene arm beweegt naar achter terwijl zijn hand zich als een vuist balt. Zijn ogen spuwen vuur en zijn vol verachting.

Ook nu de man met zijn rug tegen de muur staat, biedt hij nog geen weerstand. Hij blijft de woeste man liefdevol verwelkomen. Hij blijft hem ontvangen door JA te zeggen tegen de complete ervaring; tegen alles wat hij voelt en alles wat de ander voelt.

Een andere man staat stevig met beide benen op de grond op een paar meter afstand. Ook hij is verbonden met de kracht van onvoorwaardelijke liefde. Hij denkt niets. Hij IS. Hij laat alles gebeuren en is beschikbaar voor het moment dat de liefdevolle man aangeeft dat er in hem een grens bereikt is. Zodat ook deze geëerd kan worden indien nodig. Maar dit moment komt niet…

De kracht van liefdevolle overgave en ieders bereidheid om in de ervaring te ZIJN, zorgt ervoor dat de energie ontladen kan worden wanneer het haar top van intensiteit bereikt heeft.

Het volgende moment zakt de woeste man energetisch in elkaar. De veer staat niet langer strak. Een diepe rust en stilte daalt over hem heen, vermengd met een gevoel van ongeloof dat dit van hem er ook mocht zijn en verwelkomd kon worden door iemand anders. Het was hem nog nooit gelukt om hier geen oordeel over te hebben. En nu was er iemand anders die hier geen oordeel over had. Zou het werkelijk toegestaan zijn om ook deze kant van zichzelf te accepteren?

De liefdevolle man opent zijn armen om de nu totaal gesmolten man te omarmen. Ook hij opent zijn armen en stapt naar voren. Zo staan ze een aantal minuten dicht tegen elkaar aan. Elk gevoel van afscheiding lost op. Ze zijn één. Ze omarmen zowel elkaar als zichzelf, tegelijkertijd. Onvoorwaardelijke Zelfacceptatie.

Even later bevinden ze zichzelf in een grote cirkel met mensen. De liefdevolle man erkent dat hij zojuist een aantal minuten nodig had om aanwezig te zijn bij de angst die in hem getriggerd was door de boosheid van de woeste man. Er zat nog een pijnstuk in hem dat was aangeraakt en nu voelbaar werd. De woeste man had hem de gelegenheid gegeven om zich hier bewust van te worden, zodat hij op zijn beurt weer de gelegenheid kreeg om dit stuk van hem onvoorwaardelijk lief te hebben en te ontvangen.

Nadat hij dit met de groep gedeeld heeft staat hij op en loopt naar de man die nu niet langer woest maar gesmolten en vol liefde tegenover hem in de cirkel zit. Ook hij staat op en in het midden van de groep omarmen ze elkaar. Samen zijn ze de dualiteit van goed en fout, juist en onjuist, gewenst en ongewenst, geaccepteerd en niet geaccepteerd et cetera, ontstegen.

Ze hebben alles wat ze weggeduwd hadden van zichzelf weer geïntegreerd in de totaliteit van Wie Ze Werkelijk Zijn. Dit maakt hen vrij. Het stelt hen in staat om ook een ander onvoorwaardelijk te ontvangen in hun angst, boosheid en pijn.

Vanaf nu is de ooit woeste man niet meer bang voor de boosheid in zowel mannen als vrouwen. Hij voelt liefde voor ze, waar ooit oordelen de boventoon voerden. Hij opent zich nu, waar hij zich voorheen zou sluiten. Zijn vrouw kan nu door hem ontvangen worden, zoals hij nog nooit eerder heeft gekund. Zijn grenzen zijn weg. Hij kan haar nu accepteren zoals hij zichzelf accepteert. En zo verspreid de liefde zich vanZelf.

Wil jij ook liefdevol ontvangen worden in Alles wat je Bent, zodat je jezelf onvoorwaardelijk kunt gaan accepteren en alle ongewenste kanten van jezelf kunt gaan integreren? Waardoor je weer kunt gaan vertrouwen op de manier waarop jouw energie zich tot expressie wil brengen in elk moment? En je je niet langer geblokkeerd voelt? En je in staat bent om liefdevol in verbinding en in de ervaring te blijven met alles en iedereen, ongeacht wat er gebeurt, wat ze ook zeggen of doen en waar ze ook doorheen gaan? Boek dan een privé Sprankelsessie of meld je aan voor een event in de agenda.

PS: De liefdevolle man was Jonathan Beger. Op zijn verzoek deel ik hierbij zijn naam met je.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email

Foto credits: Alex Woods

Ontvang het laatste nieuws in je mailbox
Nieuwsbrief

Als je het online Sparkle Magazine wilt ontvangen, vul dan dit formulier in.

Reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  1. Zo gebruikte ik Cherry Plum van de Bach Bloesems om de wirrelwar van gedachten die aan het koken waren in mijn hoofd waar geen fluit van de fluitketel op zat. Meestal gaf deze bachbloesem dan weer rust, maar ook een keer had ik het gevoel van waarom mag ik me niet zo voelen. Alsof me iets werd ontnomen. Dit verhaal raakt dit weer aan. Wat mooi dat jullie dit vertellen.

    1. Ja alles hoort erbij hè? Alles heeft een plekje in het geheel. Openen in plaats van sluiten. Zo tegenintuïtief op sommige momenten. En toch juist zo essentieel om alles stromend en in beweging te houden. Vertrouwen op de flow… Dank voor jouw reactie en ervaring Susanne!